و زمين كه گهواره زير پايشان نهاده ، و معيشتهايى كه آنان را زنده مىدارد ، و اجلهايى كه ايشان را به دست مرگ مىسپارد ، و ناگواريهايى كه آنان را به پيرى مىنشاند ، و حوادثى كه به دنبال هم بر آنان هجوم مىآورد . خداوند سبحان بندگانش را بدون پيامبر ، يا كتاب آسمانى ، يا حجّتى لازم ، يا نشان دادن راه روشن رها نساخت . پيامبرانى كه كمى عددشان ، و كثرت تكذيب كنندگانشان ، آنان را از تبليغ باز نداشت ؛ از پيامبر گذشته‌اى كه او را از نام پيامبر آينده خبر دادند ، و پيامبر آينده‌اى كه پيامبر گذشته او را معرفى كرد . بر اين منوال قرنها گذشت ، و روزگار سپرى شد ، پدران در گذشتند و فرزندان جاى آنها را گرفتند . پيامبر اسلام ( ص ) تا خداوند محمّد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله را براى به انجام رساندن وعده‌اش ، و به پايان بردن مقام نبوّت مبعوث كرد ، در حالى كه قبولى رسالت او را از تمام انبياء گرفته بود ، نشانه‌هايش روشن ، و ميلادش با عزّت و كرامت بود . در آن روزگار اهل زمين مللى پراكنده ، داراى خواسته‌هايى متفاوت ، و روشهايى مختلف بودند ، گروهى خدا را تشبيه به مخلوق كرده ، عدّه‌اى در نام او از حق منحرف بوده ، و برخى غير او را عبادت مىنمودند . چنين مردمى را به وسيلهء پيامبر از گمراهى به هدايت رساند ، و به سبب شخصيّت او از چاه جهالت به در آورد . آنگاه لقايش را براى محمّد صلّى اللّه عليه و آله اختيار كرد و جوار خود را براى او پسنديد ، با فراخواندنش از اين دنيا به او اكرام نمود ، و براى او فردوس اعلا را به جاى قرين بودن به ابتلائات و سختيها برگزيد ، و او را كريمانه به سوى خود برد ( درود خدا بر او و خاندانش باد ) و آن حضرت ( به وقت انتقال به آخرت ) هر آنچه را انبياء گذشته در امّت خود به وديعت نهادند ، در ميان شما به وديعت نهاد ، كه پيامبران ، امّت‌ها را بدون راه روشن ، و نشانهء پا برجا ، سرگردان و رها نگذاشتند . قرآن و احكام شرعى اين وديعت ، كتاب پروردگارتان در ميان شماست ، كه حلال و حرامش ، واجب و مستحبش ، ناسخ و منسوخش ، امر آزاد و غير آزادش ، خاصّ و عامش ، پندها و امثالش ، مطلق و مقيّدش ، و محكم و متشابهش را بيان كرد .